میوه خشک (Dried Fruit) یکی از پرطرفدارترین و بهترین انواع خشکبار محسوب می شود که از خشک کردن (Dehydrate) انواع میوه جات آبدار و تازه بدست می آید. نوع خشک میوه علاوه بر داشتن طعم خاص و بی نظیر، ماندگاری بسیار بیشتری نسبت به نوع تازه آن دارد و بسیاری از فواید و خواص میوه مانند ویتامین، کالری و قند را برای استفاده در کل سال در خود نگه می دارد. بدن انسان نیاز به ویتامین ها و مواد مغذی دارد که خوردن انواع میوه جات به خوبی می تواند آنها را تأمین نماید.
برخی از انواع میوه خشک سابقه و تاریخچهای به اندازه عمر بشر دارند. انجیر خشک، کشمش و خرمای خشک شده از نخستین میوههای خشک تاریخ محسوب میشوند که حتی هزاران سال قبل از میلاد نیز یکی از اصلیترین بخشهای غذایی بشر بودهاند. ایده خشک کردن مواد غذایی زمانی بیشتر مورد توجه قرار گرفت که تهیه غذای تازه و سالم سخت شد و با افزایش روز به روز جمعیت، انسان مجبور بود تا مواد غذایی تازه را به شکلی نگهداری کند. به همین خاطر یکی از گزینههای پیش رو خشک کردن میوهها بود چرا که ماندگاری میوههای خشک شده بسیار بیشتر از میوه تازه بوده و حتی در این حالت نقش تغذیهای آن نیز بیشتر خواهد بود چرا که میوه در این حالت شیرینتر میشده است. زنجیره خشک کردن میوههای تازه به مرور و کم کم به میوههای دیگری چون زردآلو، قیصی و انواع آلو هم رسید و این محصولات به عضو اصلی رژیم غذایی مردم خصوصا در نقاط مرکزی و غربی آسیا و سواحل مدیترانه تبدیل شد. کشورهایی چون سوریه، عراق، ایران، بخش غربی و جنوبی ترکیه که در این محدوده قرار گرفتهاند، خاستگاه تولید این مدل خشکبار و تنقلات در جهان هستند. با پیدایش نخستین دستگاه میوه خشک کن در سال 1960، انقلابی در این عرصه به پا شد و خیلی از صنعت گران به سمت تولید حرفه ای و انبوه این محصول دوست داشتنی رفتند.
اهمیت میوه خشک به حدی است که حتی در برخی کتب آسمانی مانند قرآن، تورات و انجیل، از نامهایی چون انجیر، خرما و کشمش یاد شده و در کتیبههای تمدنی گذشته میتوان ردی از مواد مغذی خشک شده، خصوصا میوهها یافت.
انواع میوه خشک موجود در بازار بر اساس نوع میوه به سیب خشک شده، گلابی خشک، بلوبری خشک، کیوی خشک، کرنبری خشک، نارنگی خشک، توت فرنگی خشک، هلو خشک و موز خشک و غیره تقسیم بندی می شوند.
بدون دیدگاه